تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٧ - رهنمودهايى از آيات

آن هدفهايى در نظر گرفته نشده باشد، يا توجه به امورى سطحى و در نتيجه غير محترم دارد همچون خوردن و آشاميدن و به عمل جنسى پرداختن.

هدفهايى كه منحصر در رسيدن به مقامى حساس يا ثروتى عظيم يا مالك شدن وسايل آسايش باشد، و از فعاليتهاى بشر كه در مجراى حوادث تغيير پديد مى‌آورد تهى بماند، از هدفهاى غير محترم است.

گاه شخص براى خود در زندگى دنيا هدفهايى را در نظر مى‌گيرد، ولى نمى‌تواند قاطعانه معتقد به امكان تحقق يافتن اين اهداف شود، آيا مرگ مى‌تواند ميان او و آنچه در آرزوى آن به سر مى‌برد جدايى بيندازد، و اگر به آنها تحقق بخشيد، آيا مى‌تواند مدتى دراز به آنها ادامه دهد يا تنها براى مدت كوتاهى چنين است؟

/ ٤٨٥ اين هدفها نيز هدفهاى جدّى به شمار نمى‌آيد، از آن جهت كه تنها به زندگى دنيا تعلق دارد و- بنا بر تعبير قرآنى- لعب خوانده مى‌شود. و روزى كه پيغمبر اكرم (ص) در ميان اصحاب خود نشسته بود، بر روى زمين سه خط كشيد، و چون از او پرسيدند كه: يا رسول اللَّه! مقصود از اين خطها چيست، با اشاره كردن به خط اول گفت كه اين پسر آدم است، و پس از آن به خط سوم اشاره كرده و گفت كه اين نماينده آرزوهاى او است، پس به او گفتند كه: خط ميانين نشانه چيست؟

و او (ص) گفت: آن مرگ است كه مانع رسيدن شخص به آرزوهايش مى‌شود، پس خردمند كسى است كه زندگى را پلى براى آخرت قرار مى‌دهد.

هر انسانى بنا بر فطرت به خداوند سبحانه و تعالى معرفت دارد، ولى گاه حجابهاى غفلت و فراموشى و هوى ميان آدمى و شناخت خدا فاصله مى‌شود و آن دو را از يكديگر جدا مى‌كند، و براى آوردن مثالى از واقعيت زندگى مى‌گوييم كه

هنگامى كه پسرت بيمار مى‌شود، و دستت به پزشكى كه به درمان او بپردازد نمى‌رسد، در اين هنگام همه موانع جبت و طاغوت زايل مى‌شود، و خدا را مى‌شناسيم و به او اتصال پيدا مى‌كنيم، و دعايى كه از دهانت بيرون مى‌آيد از صميم قلبت برخاسته است، و چون فرزندت شفا يافت، خدا و نعمت او را بر خودت‌