تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٧ - شرح آيات

چيزى بر يقين من افزوده نخواهد شد».

يا اين كه خدا به او بگويد: «إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً‌- منم پروردگار تو، پس كفشهايت را از پا بيرون كن، چه در وادى مقدس طوى جاى دارى». [٢٦] يكى از مظاهر رحمت خدا به انسان آن است كه پروردگار ما فرصت رسيدن به كمال را در هدايت بشر گسترده است.

٣- رحمت. و آن هدف از بعثت فرستادگان است، و منظور از آن اين است كه مردمان در اين دنيا مطمئن و آرام و در معرض رحمت و نه محروم و ناكام زندگى كنند، و خدا فرصت رحمت را براى انسان فراهم آورده است و اگر بخواهد مى‌تواند از آن بهره‌مند شود.

شرح آيات

[٧٤] «وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ‌- و پروردگار تو مى‌داند كه در سينه‌هاى ايشان چه چيز نهفته است.»/ ٢٣٣ از انديشه‌ها و نقشه‌ها و برنامه‌ها.

«وَ ما يُعْلِنُونَ‌- و چه چيز را آشكار خواهند كرد.» شايد در اين آيه اشاره‌اى به آن باشد كه گفته آنان با نيتهاشان مخالف است.

[٧٥] «وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ‌- و هيچ ناپيدايى در آسمان و زمين نيست مگر آن كه در كتابى آشكار شده است.» هيچ چيز كه از ديد يا شناخت يا خيال ما پنهان باشد نيست مگر آن كه كتاب پروردگارمان بر آن احاطه دارد، و آن قرآنى است كه كليدهاى غيب و اسم اعظم و شناختهاى زندگى را خدا در آن به وديعه نهاده، و كسانى كه در علم حق‌