تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧ - گردآمدن جادوگران

كلمه غلبه (پيروزى) كه در آيات مكرر به كار رفته، ظاهرا، حكايت از آن مى‌كند كه مبارزه بسيار شديد و سرنوشتساز بوده است.

موسى عصاى خود را فرو افكند كه ناگهان همه وسايل دروغين آنان را بلعيد، پس جادوگران به سجده فرو افتادند و گفتند: ما به پروردگار جهانيان، پروردگار موسى و هارون، ايمان آورديم، و جادو به ضرر جادوگر تمام شد.

/ ٣٩ اما فرعون (كه از لجاجت و سرسختى او چيزى كاسته نشده بود) به ايشان گفت: چگونه پيش از آن كه به شما اجازه آن را بدهم به او ايمان آورديد؟! (و به سرعت در دل احساس شكست كرد) و به ايشان گفت: او رهبر شما است، و شما در اين انقلاب با او شركت داريد، و آنان را به آن تهديد كرد كه دستها و پاهايشان را خواهد بريد، و همه آنان را به دار خواهد آويخت.

بار ديگر نيرومندى رسالت از اين راه آشكار شد كه جادوگران گفتند كه

«هيچ باكى نداريم و ما به نزد پروردگارمان باز مى‌گرديم» و اميد آن داريم كه از خطاهاى ما درگذرد، و ايمان آوردن ما را همچون كفاره گناهمان بپذيرد.

شرح آيات

گردآمدن جادوگران‌

[٣٤] ناگزير صاحب رسالت بايد پيوسته آماده دگرگونيهاى مبارزه بوده باشد، و بداند كه چالشها پيوسته افزايش مى‌يابد تا به اوج خود برسد. اين پيامبر بزرگ دعوت خود را با گرفتارى ملايم آغاز كرد، و على رغم تحريكات فرعون با وجود استهزاهاى گزنده‌اش همين روش را ادامه مى‌داد، ولى فرعون او را به زندان افكنده شدن تهديد كرد، و چون چنين شد موسى آيت آشكار را به او نشان داد و با وجود اين فرعون دست از لجاجت و سرسختى برنداشت و موسى را متهم به جادوگرى كرد.

«قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ‌- (فرعون) به كسانى كه در پيرامون او بودند گفت كه: اين جادويى آشكار است.»