تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٩ - ويژگيهاى پيامبر(ص)

خود منحرف شدند، و اين كامرانى قوم ثمود را به دو طبقه تقسيم كرد: يكى طبقه ثروتمند و مسلط، و ديگرى طبقه فقير و سركوب شده، پس به فساد پرداختند و مستضعفان نيز با ايشان در فساد شريك بودند.

چون پيامبرشان صالح (ع) براى آن مبعوث شد تا مردمان را از فرمانبرى مسرفان و ولخرجان و كامرانانى بازدارد كه در زمين تباهى مى‌كنند و به كار شايسته نمى‌پردازند، او را به آن متهم كردند كه از جادو شدگان است، و از او خواستند كه اگر راست مى‌گويد براى ايشان آيت و نشانه و دليلى بياورد، پس ماده شترى را براى ايشان به عنوان آيت خدا آورد و با ايشان چنان قرار گذاشت كه آب محدود سرزمين ايشان يك روز مخصوص آن ماده شتر و روز ديگر مخصوص ايشان باشد، ولى از فرمان او سرپيچيدند و آن ماده شتر را پى كردند و سپس گرفتار پشيمانى شدند.

در پايان خداوند متعال همان نتيجه را مى‌گيرد كه در هر درس آن را تكرار كرده است.

/ ٩٨

شرح آيات

ويژگيهاى پيامبر (ص)

[١٤١] «كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ‌- قوم ثمود فرستادگان (خدا) را تكذيب كردند.» آن كس كه فرستاده خدا را تكذيب مى‌كند، چون اندكى بينديشد خواهد دانست كه سنت خدا در زندگى آن است كه فرستاده‌اى را روانه كند، و فرستادن صالح به رسالت بر قومش ثمود بيرون از اين سنت نبود، و خداوند متعال گفته است: «وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ- هيچ امت و قومى نيست مگر در آن بيم دهنده‌اى بوده است.» [٢٧]