تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٤ - و نجعلهم الوارثين

حافظه مى‌سپردند و حروف و كلمات آن را حفظ مى‌كردند.

بنا بر اين اگر خواستار فايده برگرفتن از قرآن باشيم، بر ما واجب است كه ايمان آوريم و به آن تسليم شويم، و چون اين داستانها راست و حق است، بازتابى از آن جز در قلوب و دلهاى مؤمنانى مشاهده نمى‌شود كه قدرت و قابليت فهم حق را داشته باشند.

[٤] سپس قرآن به سخن گفتن از فرعون كه رمز فساد و باطل است آغاز مى‌كند.

«إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ‌- فرعون در زمين سر به برترى جويى برداشت.» بر مردم مستولى شد، ولى از اين سلطه و استيلاى خود نه براى خير مردم بهره‌بردارى كرد و نه براى خودش، و در يك آيه قرآنى پايان سوره پروردگار ما چنين گفته است: «تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌- اينك خانه آخرت را قرار مى‌دهيم براى كسانى كه در زمين طالب برترى و فساد كردن نيستند، و عاقبت (نيكو) مخصوص پرهيزگاران است».

كس كه خواستار رياست و سرورى و سلطه است، و حكم و فرمانروايى در نزد او از وسيله بودن خارج مى‌شود و به صورت هدف درمى‌آيد، همو است كه فساد و تباهى را رواج مى‌دهد، و چه بسيار جرايم كه در تاريخ بر اثر طالب رياست بودن صورت گرفته و هنوز هم صورت مى‌گيرد!/ ٢٦١ و از عبرتهاى تاريخ است اين كه: امام موسى الكاظم- عليه السلام- روزى بر هارون الرشيد وارد شد، و هارون به صورتى او را مورد تجليل و احترام قرار داد كه حاضران متعجب ماندند، و هنگامى كه امام از مجلس برخاست، هارون نيز برخاست و رو به امين و مأمون كرد و گفت: اى محمّد و اى ابراهيم! در ميان دستهاى عمويتان و سرورتان سير كنيد، و ركاب او را براى سوار شدنش بگيريد، و به استوار كردن لباسش بپردازيد.

پس مأمون از آنچه كه از پدرش در اين مجلس ديده و شنيده شد به شگفتى‌