تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٠ - شرح آيات

رسالتهاى پروردگارش بر هيچ نيروى زمينى تكيه نمى‌كند، بلكه تمام توكل او بر خدا است و به همين سبب مى‌تواند با همه انحرافهاى مردم به چالش برخيزد، حتى اگر از خويشاوندان نزديكش بوده باشد.

نيز آيه به آن اشاره دارد كه خويشاوندى محض با رسول خدا هيچ كس را از آتش جهنم خلاص نمى‌كند، على رغم آن كه پيامبر (ص) درباره امتش به شفاعت برمى‌خيزد، و پروردگار سبحانه و تعالى گفته است: «وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌- و به زودى (حق شفاعت) را به تو خواهد داد تا خرسند باشى».

/ ١٣٠ در خبرى مأثور از ابو أمامة، به روايت طبرانى و ابو مردويه آمده است كه چون آيه‌ وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌ نازل شد، رسول اللَّه مردان بنى هاشم را دعوت كرد و آنان را بر در خانه‌اش نشانيد، و زنان و كسان خود را در داخل خانه جاى داد، سپس بر ايشان ظاهر شد و گفت

«اى فرزندان هاشم! خودهاتان را از آتش بخريد، و در آن بكوشيد كه گردنهاى خود را از بند رها كنيد و خود از خدا چنين بخواهيد، چون من در اين باره مالك هيچ چيزى از خدا نيستم».

سپس به اهل خانه‌اش رو كرد و گفت

اى عايشه دختر ابو بكر، و اى حفصه دختر عمر، و اى أمّ سلمة، و اى فاطمه دختر محمّد، و اى مادر زبير و عمه رسول خدا! خودهاتان را از خدا بخريد، و در گشودن بندهاى گردنهايتان بكوشيد، چه من در اين باره مالك هيچ چيزى از جانب خدا نيستم ...» [٢١٥] و در همان هنگام كه عشيره خود را كه نزديكترين مردمان به اويند بيم مى‌دهد، به آن فرمان مى‌يابد كه نسبت به مؤمنان رحيم و مهربان باشد، حتى اگر از او دور باشند، پس او همچون پرنده‌اى است كه دو بال خود را براى زير بال گرفتن جوجه‌هاى خرد خويش پايين مى‌آورد.

«وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ‌- و بالت را براى هر يك از مؤمنان كه از تو پيروى مى‌كند، فرود آور.»