تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٨ - شرح آيات

پيش رفته باشند به آن راه خواهند يافت، چنان كه گفت: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا- سپس كتاب را ميراث كسانى قرار داديم كه از ميان بندگان خويش برگزيده بوديم» و رسول و امامان راهنما از اهل بيت وى آن كسانند كه خدا آنان را برگزيده، و در اين خصوص نصهاى متعدد آمده است. [٢٧] [٧٦] «إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ‌- اين قرآن با بنى اسراييل درباره بيشتر چيزهايى كه درباره آنها با يكديگر اختلاف داشته‌اند سخن مى‌گويد.» [٧٧] به همان گونه كه قرآن در جايجاى خود حامل هدايت و بصيرت است.

«وَ إِنَّهُ لَهُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌- و آن هدايت و رحمتى براى مؤمنان است.» و «هدى» در اين جا به دو معنى است، اول: مرحله‌اى است كه تنها معما گشوده مى‌شود، و دوم: اين كه به مرحله‌اى از شناختهاى معنوى و ساختن ذات خود و عروج روحى به آسمان دست يابيم كه خواستار آنيم.

پس قرآن خوشبختى و رستگارى است- ولى به شرط آن كه مؤمنان آن را چنان كه بايسته است بفهمند- و نيز برنامه عمل/ ٢٣٤ و زندگى را كه از خلال تطبيق آنها با سعادت و زندگى به دست مى‌آيد.

[٧٨] و پروردگار سبحانه و تعالى در موارد مختلف ميان حق و باطل قضاوت مى‌كند

الف: در كنار ترازوى حساب در روز قيامت، كه آخرين ترازوهاى قسط و عدالت در آن روز است و در حق هيچ كسى ظلمى نخواهد شد.

ب: در آنجا كه مردمان با يكديگر اختلاف پيدا مى‌كنند و مى‌خواهند رفع اختلاف را به صورتى عادلانه انجام دهند، قرآن كريم را داورى قاطع مى‌يابند، و به‌