تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٦ - و آنان وارثان بودند

راهنمايى مى‌كند و دريا بدين گونه بر ايشان شكافته شده، آيا هيچ حجتى براى فرمانبردارى از فرعون براى ايشان باقى مانده بود؟ هرگز ... بلكه بر ضدّ ايشان حجّت بالغه در اختيار داشت، پس اگر هلاكشان كرد، پس از بيّنه و اتمام حجت بود.

[٦٥] معجزه يكى و آن شكافته شدن دريا بود، ولى عاقبت كار متفاوت بود، چنان كه پروردگار سبحانه و تعالى مى‌گويد

«وَ أَنْجَيْنا مُوسى‌ وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ‌- پس موسى و همه كسانى را كه با او بودند نجات بخشيديم.» [٦٦] «ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ‌- و سپس ديگران را غرق كرديم.» پس آيا مى‌شود گفت كه اين تصادفى بوده است كه در آن نمود واحدى بر آنان مايه رحمت باشد و بر اينان وسيله عذاب و هلاك؟! [٦٧] «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ‌- در اين نشانه و آيتى است، و بيشتر ايشان مؤمن نبودند.» على رغم نيرومندى حجت و برهان، چشمها بسته است، و قلبها در حجاب پوشيده، و بنا بر اين روا نيست كه مردمان را مقياسى براى باز شناختن حق از باطل قرار دهيم.

/ ٥٩ در حديثى از رسول خدا (ص) آمده است

«همچون كسى مباش كه مى‌گويد: اگر مردمان به من نيكويى كردند، من هم در حق ايشان نيكويى خواهم كرد، و اگر بدى كردند، من نيز به ايشان بدى مى‌كنم، بلكه خود را چنان آماده سازيد كه اگر مردمان نيكويى كردند شما نيز با ايشان چنين كنيد، و اگر بدى كردند، از اين كه در حق ايشان بدى كنيد اجتناب ورزيد».

[٦٨] «وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌- و پروردگارت عزيز و رحيم است.» عزيز و صاحب قدرت است و از كافران انتقام مى‌گيرد، و رحيم و مهربان‌