تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٧ - شرح آيات

كه ايمان داشته باشند وجود دارد.» در پى هم آمدن شب و روز، و در تغييراتى كه از اين راه در طبيعت پيدا مى‌شود، و تدبر در دقت عظيم اين تناوب شب و روز، نشانه‌هايى است كه گواه بر حقيقت است، ولى قلبهاى سخت و همچون سنگ شده هيچ سودى از آنها برنمى‌گيرد.

[٨٧] با وجود آن كه آيات آشكار است و براى دلالت بر آخرت و بعث كفايت مى‌كند، بيشتر مردم در آن هنگام كه قيامت برپا مى‌شود ايمان مى‌آورند، و آيا مى‌تواند چنين ايمانى براى ما كه فرصت عمل در دنيا را براى آخرت از دست داده‌ايم سودى داشته باشد؟! «وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ‌- و آن روز كه در صور دميده مى‌شود، همه كسانى كه در آسمانها و در زمينند، گرفتار هول و هراس مى‌شوند.» مؤمنان با دلهاى آرام باقى مى‌مانند، چه آنان كه كارهاى موجب رضاى خدا كرده‌اند، و براى چنين روزى آمادگى دارند، به چه جهت بايد بترسيد؟! آنان، بر خلاف ترس داشتن، چشم به راه ساعت پاداشند و درآمدن به بهشت و لذت بردن از ملاقات با خدا.

«إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ‌- مگر كسانى كه خدا بخواهد (كه بيمى نداشته باشند) و همگان سرافكنده در نزد او حاضر مى‌شوند.» [٨٨] خداوند متعال آيتى از شب و روز را براى ما بيان كرد كه دليلى بر حكمت او است، و اكنون مثالى از آيت حركت زمين براى ما مى‌زند كه بنا بر آن آگاه مى‌شويم كه او از هر چه بندگانش مى‌كنند دانا و با خبر است.

اين نشانه از آن نشانه‌ها و آيات قرآن حكيم است كه حركت زمين را، پيش از آن كه بشر كشف كرده باشد، براى ما بيان مى‌كند،/ ٢٤٤ و اين مثالى بسيار عالى است كه حركت زمين را به حركت پاره ابرى تشبيه كرده است كه آن را نيز بشر گاهى احساس نمى‌كند.