تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٠ - شرح آيات

بيم دهندگانم.»/ ٢٤٦ [٩٣] «وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ‌- و بگو سپاسگزارى مخصوص خدا است.» هنگامى كه شكر او مى‌گزاريم، نگرش خويش را نسبت به زندگى متّكى بر اساس خير و نيكى منعكس مى‌سازيم، و امّا شر از خود ما است، و حمد تنزيهى براى خدا است و اين كه آفريده او ستوده و شايسته بوده است.

«سَيُرِيكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها- به زودى آيات خود را به شما نشان خواهد داد و آنها را خواهيد شناخت.» آيات خدا در هر چيز تجلى پيدا مى‌كند، چه در آن چيزها كه در پيرامون ما وجود دارد و چه در وجود خودمان، در صورتى كه بيشتر مردم آنها را نمى‌بينند، ولى زود باشد كه خدا آيات خارق العاده خود را به صورتى معرفى كند كه همگان بتوانند آنها را ببينند، ولى در آن روز فرصت آنان پايان يافته و ساعت جزا فرا رسيده است.

«وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ‌- و پروردگارت از آنچه مى‌كنيد غافل نيست.»