تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٧ - سوره الشعراء(٢٦) آيات ١٤١ تا ١٥٩

نخواهند شد! [١٣٩] «فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ‌- پس هود را تكذيب كردند و سپس ما آنان را هلاك كرديم.» خدا فاصله ميان تكذيب و هلاك شدن ايشان را با گفته‌اش: «فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ‌- كوتاه كرده است، چه اين فاصله چيزى است كه آن كس كه عذاب بر او وارد مى‌شود آن را فراموش مى‌كند، و زندگى در نظر او يك روز يا پاره‌اى از روز است، و به سبب حقارت ايشان در نزد خدا، از همه يك جا ياد كرده، و زندگى و آنچه ساخته بودند و خشمى كه به ديگران مى‌گرفتند، همه را در اين دو كلمه خلاصه كرده است.

«إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ‌- در اين آيت و نشانه‌اى است، و بيشتر آنان مؤمن نبودند.» يعنى در هلاك شدنشان آيتى است، ولى بيشتر مردم كه با چنين عبرتهايى رو به رو مى‌شوند، به آنها ايمان نمى‌آورند و به همين سبب خداوند متعال سنّت خود را كه هلاك كردن پس از بيم دادن است در حق ايشان به جريان مى‌اندازد.

ولى آن كس كه از عبرتها سود مى‌برد، كسى است كه ايمان بياورد و از وعيد و تهديد خدا بترسد، و اين را بپذيرد كه خدا عقاب و عذاب دارد.

/ ٩٤ [١٤٠] «وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌- و هر آينه پروردگارت توانا و مهربان است.»

/ ٩٥

[سوره الشعراء (٢٦): آيات ١٤١ تا ١٥٩]

كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ (١٤١) إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ أَ لا تَتَّقُونَ (١٤٢) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٤٣) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ (١٤٤) وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ (١٤٥)

أَ تُتْرَكُونَ فِي ما هاهُنا آمِنِينَ (١٤٦) فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ (١٤٧) وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ (١٤٨) وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ (١٤٩) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ (١٥٠)

وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ (١٥١) الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ (١٥٢) قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ (١٥٣) ما أَنْتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (١٥٤) قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (١٥٥)

وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٥٦) فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ (١٥٧) فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٥٨) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٥٩)