تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٣ - شرح آيات

«وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ‌- به سبب ايشان اندوهى به خود راه مده،» و غم مجرمانى را كه چنين سرنوشتى انتظار آنان را مى‌كشد، مخور، و از مكر ايشان مترس، بدان جهت كه مكر ايشان در نزد خدا است و در چارچوب استيلاى او سبحانه و تعالى، و كسانى كه پيش از ايشان بودند از اينان مكرى بيشتر داشتند، و در آن هنگام كه قضاى الاهى بر هلاك و بر افتادن ايشان قرار گرفت، از مكر آنان كارى برنيامد.

«وَ لا تَكُنْ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ‌- و از مكرى كه مى‌ورزند تنگدل مباش.» تعبير قرآنى اين را به ما الهام مى‌كند كه هرگز توجهى به مكر آنان نداشته باشيم، و حتى از آن در هراس نباشيم كه مكر ايشان ممكن است در برنامه‌هاى ما براى تبليغ رسالت تأثير بد داشته باشد.

[٧١] «وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌- و مى‌گويند كه

اگر راست مى‌گوييد، به ما بگوييد كه اين وعده چه وقت تحقق پيدا مى‌كند.»/ ٢٢٨ دليل اين گونه كسان براى نبودن آخرت اين است كه تأخير پيدا كرده است، ولى آيا نبودن چيزى در ديروز و امروز دليل بر آن است كه در آينده هم هرگز وقوع پيدا نخواهد كرد؟

[٧٢] «قُلْ عَسى‌ أَنْ يَكُونَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِي تَسْتَعْجِلُونَ‌- بگو كه: شايد آنچه براى رسيدن به آن شتاب مى‌ورزيد، به شما نزديك بوده باشد.» شما وجود روز جزا را بعيد مى‌دانيد، ولى از كجا معلوم است كه در همين نزديكى با آن رو به رو نخواهيد شد؟ و كلمه «ردف» دلالت بر نزديكى دارد، چه چندان فاصله‌اى ميان دو نفر كه مترادف با يكديگر بر يك مركب سوار شده‌اند وجود ندارد، و سخت‌ترين عذاب عذاب روز قيامت است، و شتاب كردن براى رسيدن به چنين عذابى از بى عقلى است! [٧٣] و مى‌پرسى كه: چرا خدا عذاب را به تأخير مى‌اندازد؟

«وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَشْكُرُونَ‌- و