تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٣ - سوره القصص(٢٨) آيات ٨٤ تا ٨٨

در صورتى كه امام صادق (ع) در هنگام تلاوت اين آيه، از ترس اين كه مبادا مشمول آن بوده باشد، گريه مى‌كند، مثل منى كه قلبش را دوستى دنيا فرا گرفته، و در چشم تنگ آن نيكو مى‌نمايد، و هوا و هوس رياستها و خواستار آن به هر وسيله شدن آن را تحت سلطه خود درآورده است، چه مى‌تواند بكند؟! خدا همه ما را از آن و شرهاى آن در پناه خود گيرد.

«وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌- و عاقبت نيكو از آن پرهيزگاران است.» كسانى كه خود را از آتش جهنم با ملتزم بودن به راه حق و دستورهاى شرع در هر كار كوچك و بزرگ محفوظ مى‌دارند.

/ ٣٨٨

[سوره القصص (٢٨): آيات ٨٤ تا ٨٨]

مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (٨٤) إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى‌ مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى‌ وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (٨٥) وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى‌ إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلاَّ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ (٨٦) وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَ ادْعُ إِلى‌ رَبِّكَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (٨٧) وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٨٨)