تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٠ - شرح آيات

آقايان، به من درباره كارم فتوى و نظر دهيد.» فتوى در واقع حكمى برخاسته از پيروى قواعد و اصولى كلى است كه همگان ملتزم به پيروى از آنهايند، پس اگر قاعده موسوم به قاعده براءت فقهى را در مورد حادثه‌اى معين يا حكمى خاص تطبيق كنيم، اين تطبيق به نام فتوى خوانده مى‌شود، و ملكه سبا از گروه مستشاران خواست كه بنا بر قواعد و رسوم در اين مسئله به بحث بپردازند و اين ارزشها را بر واقعيت زندگى تطبيق كنند و نظر نهايى خويش را ابراز دارند.

«ما كُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ‌- من در هيچ كارى نظر قطعى نمى‌دهم مگر اين كه شما گواهان بر آن بوده باشيد.» چه وى قرار را پس از نظر خواهى از ايشان اتخاذ مى‌كرد و آنان را بر آن گواه و مؤيد مى‌گرفت.

[٣٣] «قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ- گفتند كه: ما از نيرومندى و شجاعت فراوان بهره‌منديم.»/ ١٨٢ ما از قوت و اراده مقاومت برخورداريم، و اينها دو صفتى است كه مى‌بايستى در ميان امت فراوان وجود داشته باشد، و پروردگار ما سبحانه و تعالى گفته است: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ‌- و براى ايشان تا آن حد كه مى‌توانيد نيرو و اسبان بسته فراهم آوريد». [١١] قوت و نيرويى كه از آن در انجام دادن كارى بهره‌گيرى نشود سودى ندارد، و نيرو بدون استعداد فعلى براى جنگ بى‌حاصل باقى مى‌ماند. يك ميليارد انسان ظاهرا به وجوب جهاد در جهان متعهد و ملتزمند، ولى هنگامى كه اسراييل تعدى و تجاوز را نسبت به مسلمانان آغاز كرد، نيرويى براى مواجهه با آن تجهيز نشد، بدان سبب كه ما براى اين كار آمادگى نداريم.

«وَ الْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي ما ذا تَأْمُرِينَ‌- و كار به دست تو است، پس بنگر