تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٣ [باخع نفسك‌]: يعنى هلاك كننده و كشنده نفس خودت با تأسفى.

٥ [محدث‌]: جديد، نو.

/ ١٣

ما هم با شما مى‌شنويم‌

رهنمودهايى از آيات

هر اندازه كه شناخت تو نسبت به خدا افزايش يابد، افقهاى ايمانت گستردگى بيشتر پيدا خواهد كرد، و از رازهاى آسمانها و زمين آگاهتر خواهى شد، و چنين بوده است

«آغاز دين معرفت او است». [١] اين سوره كه با ما درباره رسالتهاى خدا سخن مى‌گويد، همچون سورة الفرقان، با يادآورى از خدا آغاز مى‌شود كه راهى براى شناختن وحى است.

سياق با بيان حرص و ولع پيغمبر براى راهنمايى قومش پيش مى‌رود، و اين حرص نزديك به آن بود كه سبب هلاك وى شود، و خداوند فرستاده خود را به آن تسلّى مى‌دهد كه حكمت خدا بر آن جارى شده است كه بندگانش آزاد باشند، و گرنه مى‌توانست آيت و نشانه‌اى بر ايشان فرو فرستد و آنان را بدين وسيله به ايمان آوردن مجبور كند، ولى آنان از پاداش اعمال خود نمى‌توانند بگريزند.