/ ٤٧٨ «وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْباطِلِ وَ كَفَرُوا بِاللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ‌- و كسانى كه به باطل ايمان آوردند و به خدا كافر شدند، همانا از زيان ديدگانند.» و ميان ايمان به باطل و كفر به خدا حتما ارتباطى وجود دارد، و هر چه بيشتر به باطل ايمان داشته باشى، از خدا دورتر خواهى شد و بالعكس.

[٥٣] «وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجاءَهُمُ الْعَذابُ وَ لَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ‌- و از تو مى‌خواهند كه در رسيدن عذاب به ايشان شتاب شود، و اگر اجل و سرآمدى تعيين شده وجود نمى‌داشت، عذاب بر ايشان نازل مى‌شد و ناگهان و در حال بى‌خبرى آنان گرفتار آن مى‌شدند.» مشكل گروه زيادى از مردم آن است كه از فهم اين مطلب عاجزند كه زمان وسيله آزمايشى است كه قواعد زندگى متكى بر آن است، و ميان كار و پاداش آن فاصله پديد مى‌آورد، و به همين سبب خواستار تعجيل در رسيدن عذاب مى‌شوند، و خدا عذاب را در وقتى به ايشان وعده مى‌دهد كه امكان توبه و بازگشت نداشته باشند.

[٥٤] «يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ‌- و در حالى از تو مى‌خواهند كه هر چه زودتر عذاب به ايشان برسد كه جهنم كافران را احاطه كرده است.» حقايق وجود دارد، ولى ما آنها را نمى‌بينيم، و اين به انرژى و كارمايه موجود در اشياء شباهت دارد، پس در آن هنگام كه مال يتيمى را مى‌خورى بدان مى‌ماند كه در درون خود به خوردن آتش پرداخته‌اى، و دروغ بويى گندناك است كه از دهان تو بيرون مى‌آيد، ولى همه اين چيزها را اكنون نمى‌بينى، و آن گاه خواهى ديد كه طبيعت جهان تغيير كرده باشد، كه در آن صورت مال به شكل آتش در مى‌آيد، و دروغ به صورت عفونت و گند، و اين است آن عذابى كه كافران به رسالت آن را دروغ مى‌پندارند، و بدين گونه است كه دوزخ كافران را احاطه مى‌كند و آنان را در ميان خود مى‌گيرد.

[٥٥] «يَوْمَ يَغْشاهُمُ الْعَذابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَ يَقُولُ‌