تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٣٦ - شرح آيات

بوده است چه وضع و ايستارى اختيار كرديد.

«وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ فَيَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ‌- و آن روز كه ايشان را مى‌خوانند و به آنان مى‌گويند كه: به فرستادگان (خدا) چه پاسخى داديد؟» آيا از ايشان اطاعت كرديد؟

/ ٣٥٩ رهبرى برگزيده از جانب خدا، در دنيا معيار و ميزانى براى تشخيص حق از باطل است، و در آخرت ميان بهشت و دوزخ، و به همين جهت در قيامت مردمان درباره آن در معرض پرسش قرار مى‌گيرند.

در نصوص مى‌خوانيم كه ابو حنيفه- امام مذهب حنفى- درباره آيه‌ ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌ با امام صادق (ع) گفتگوى كرد، و امام از او پرسيد

«اى نعمان! به نظر تو نعمت چيست؟» و او گفت: خوراكى همراه با آب سرد، پس امام (ع) گفت: «اگر خدا تو را در برابر خودش در روز قيامت سر پا نگاه دارد، و از هر خوراكى كه خورده‌اى و هر نوشاكى كه نوشيده‌اى بپرسد، ايستادن تو بسيار به درازا مى‌كشد!» و ابو حنيفه گفت: فدايت شوم، پس مقصود از نعيم (نعمتها) چيست؟ و امام (ع) گفت

«ما اهل البيت نعيمى هستيم كه خدا ما را بر بندگان خويش انعام كرده و ارزانى داشته، و به وسيله ما پس از اختلاف پيدا كردن به ائتلاف مى‌رسند، و به وسيله ما خدا ميان قلبهاى ايشان الفت به وجود مى‌آورد و نسبت به يكديگر همچون برادران مى‌شوند، پس از آن كه با يكديگر وضعى همچون دشمنان داشتند، و به وسيله ما آنان را به اسلام هدايت مى‌كند، و آن نعمتى است كه هرگز قطع نمى‌شود، و خدا از آنان درباره حق نعمتى كه به ايشان انعام كرده و بخشيده بود پرسش مى‌كند و آن پيغمبر (ص) است و عترت او (عليهم السلام)». [٢٣] [٦٦] «فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ‌- پس خبرها در آن روز بر ايشان كور و نامفهوم مى‌شود و در اين باره با يكديگر به پرسش و پاسخ‌