تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٩ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٢٧ [أشق عليك‌]: يعنى تو را گرفتار رنج و تعب كنم.

٢٩ [جذوة]: پاره بزرگ چوب سوزاندنى كه در آن آتش باشد و جمع آن جذى است.

/ ٢٩٧

از كنار كوه طور ديدن آتشى مايه انس و شادمانى او شد

رهنمودهايى از آيات

هجرت براى همه رسالتها و جنبشهاى مكتبى پيش آمده در همه زمانها مرحله‌اى ضرورى است، و براى تزكيه نفس انسان و تبلور يافتن شخصيت وى و استقامت ورزيدن براى حقيقت با همه ساعتهاى دشوار آبستن به دردها و دشواريها سودمند است؛ مهاجر خود را از جامعه خود دور مى‌كند و زندگى در غربت را برمى‌گزيند در صورتى كه از سرنوشت خود هيچ آگاهى ندارد. و شايد در آن ساعتى كه موسى به سايه درخت پناه برد، از اين گونه ساعتها بود، چه با گرسنگى و نتيجه سختيهاى سفر دست و پنجه نرم مى‌كرد و در سرزمينى قدم نهاده بود كه در آن هيچ كس را نمى‌شناخت، و اين همه علاوه بر غم و اندوهى درباره امت و قوم مستضعف‌