تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٧ - رهنمودهايى از آيات

/ ٤٦٤

خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريد

رهنمودهايى از آيات

براى آن كه پس از ذكر داستانهاى گذشته به بيان آن برنامه الاهى بپردازيم كه ما را از سرنوشت گذشتگان دور نگاه دارد، آيات اين درس به بيان آن مى‌پردازد كه

اولا: بر ما معلوم كند كه حق اساس و مبناى آفرينش آسمانها و زمين است، و چون اين را دريافتيم، به آن راهنمايى مى‌شويم كه هر چيز بر هدايت و رهبرى سنّتى استقرار يافته بر آن سير مى‌كند و، بنا بر اين، اگر خواستار همكارى با حقايق آفرينشيم، شناختن اين سنتها بر ما واجب است، و اين روا نيست كه آرزوى آن داشته باشيم كه جهان محيط بر ما به صورتى باشد كه آن را در پيش خود ساخته‌ايم و سپس، همچون نادانان، به همكارى با اين صورت بپردازيم كه با حقيقت واقع هيچ ارتباطى ندارد، و بزرگترين گردنه سخت در راه علم همين تصورهاى شخصى است كه بشر آنها را توهم مى‌كند، و چنان مى‌پندارد كه آنها عين حقايق است.

هنگامى كه وحى اصل حق را تثبيت كرد، اصل مسئوليت را بر روى آن بنا مى‌كند، پس با آرزوها نمى‌توان به يك زندگى برتر دست يافت، بلكه راه رسيدن به آن عمل از روى سعى و كوشش مخلصانه‌اى است كه تنها با آن مى‌توان از عقاب الاهى پرهيز كرد.

/ ٤٦٥ ثانيا: دانستن اين مطلب است كه شناخت اين مبدأ نيازمند به وجود قابليتى‌