تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٨ - رهنمودهايى از آيات

در قلب نسبت به ايمان و تسليم شدن به آن است، بدان جهت كه قلبهاى دربسته نمى‌تواند به دريافت اين اصل و مبدأ فرا گير نايل شود.

چشم نمى‌تواند به نور خيره كننده نگاه كند، و گوش از دريافت اصواتى با بسامدهاى موجى خارج از حدى معين ناتوان است، و چنين است قلب كه هر قلبى قدرت شناخت حقايق بزرگ جهان را ندارد، و تنها قلبهاى مؤمنى كه با تقوى آماده شده و با وحى تبرك يافته و خدا آن را با نور الاهى خود منور ساخته، بر فهم اين حقيقت توانايى دارد. محور آفرينش حق است و «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ‌- در اين آيت و نشانه‌اى براى مؤمنان است».

ثالثا: براى آن كه به فهم اين مبدأ توفيق يابيم، و در نتيجه از عاقبت كسانى كه خدا آنان را به سبب فساد و عنادشان هلاك كرده است عبرت بگيريم، ناگزير بايد به تلاوت قرآن بپردازيم، تا از خلال آيات آن آيات و نشانه‌هاى خدا را در آفرينش و آفريدگان بخوانيم.

رابعا: و بر ما لازم است كه از هجومهاى توقف ناپذير شيطان بر قلبهاى خودمان جلوگيرى كنيم، يعنى همان وسوسه‌ها و پندارها و آرزوها كه سپاهيان شيطان است و همچون دستبندى كه گرداگرد دست را در ميان مى‌گيرد، قلب ما را در ميان گرفته است، و نماز و ياد خدا دژ قلب در برابر آن است.

خامسا: به وجود آوردن علاقه و پيوندى مثبت و سازنده با اهل كتابهاى الاهى سهمى در يكى كردن رسالتها و در نتيجه آن بالا بردن تراز فهم ايمانى براى بشريت دارد، و على رغم آن كه نادانان در كتابهاى گذشته تحريفها و تأويلهاى باطل وارد كرده‌اند، و همچنين على رغم نقايص موجود در آن كتابها كه اسلام به كامل كردن و اتمام آنها پرداخته است، بر ما احترام گذاشتن به اهل آن كتابها و مجادله نكردن با آنان جز به آنچه نيكو است، بايد فراموش نشود.

و سياق در بيان جدل كافران درباره رسالت پيغمبر پيش مى‌رود و شبهه‌هاى ايشان را رد مى‌كند و مى‌گويد كه: رسول خدا (ص) پيش از آن نه كتابى مى‌خواند و نه مى‌توانست با دست خود بنويسد، و اين براى آن بود كه پيروان باطل در