تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤٠ - شرح آيات

اللَّه اكبر. خدا بزرگ و محور حقى است كه هيچ چيز از آن انحراف پيدا نمى‌كند، پس چرا ما اين محور عظيم را كه همه شواهد و آيات ما را به آن هدايت مى‌كند نمى‌فهميم؟ مى‌دانى براى چه؟

قرآن كريم به اين پرسش پاسخ مى‌دهد و مى‌گويد

/ ٤٦٧ «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ‌- در اين آيت و نشانه‌اى براى مؤمنان است.» آيا پاره سنگ سخت از بركات باران بهره‌مند مى‌شود، و كشته‌اى را مى‌روياند، يا آبى را در خود حفظ مى‌كند؟ هرگز ... بدان جهت كه قابليت ذاتى آن را ندارد، و چنين است قلب سنگى فرد معاند و لجوج كه در ذات خود بتى را آفريده و به پرستش او پرداخته و چنان مى‌پندارد كه آن حق است، و در گذرگاههاى معرفت را بر خود مى‌بندد.

ايمان همان تسليم است، و تسليم تصديق و قبول كردن، و قلبى كه پيشاپيش پذيرش هر انديشه‌اى آن را طرد مى‌كند، چگونه مى‌تواند از آيات علم بهره‌مند شود؟! [٤٥] چرا قلب آدمى به صورت سنگ درمى‌آيد، و چگونه بايد سختى را از آن زدود و نرمش ساخت، يا دست كم چگونه از دلهاى خاشع پاسدارى كنيم تا سخت و قسى نشوند؟

نادانى و غفلت و پيروى از هوى و درازى آرزو و عادات بد و افكار باطل و وسوسه‌هاى شيطان و پندارهاى نفس و آرزوهاى قلب همه مى‌تواند سبب پوشيده شدن قلب از پرده‌هاى ستبر شود، يا درهاى آن را چنان ببندد كه ديگر باز نشود، و بر آدمى است كه براى پاكيزه نگاه داشتن قلب پيوسته سخت بكوشد، و قفلهاى آن را بگشايد، و دريچه‌هاى آن را باز كند ولى با چه؟

با كتاب و نماز و ياد خدا.

«اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ‌- آنچه را از كتاب كه به تو وحى شده است تلاوت كن و بخوان.»