تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤ - منطق فرستادگان خدا

كه به صورت اژدهايى در آمد، و دست خويش را از زير بغل بيرون آورد كه در برابر بينندگان به سفيدى مى‌درخشيد.

اينها از رسالتهاى خدا، و منطق حق همراه با آنها است.

شرح آيات

منطق فرستادگان خدا

[١٦] پروردگار درخواست موسى را حاكى از آن كه براى او وزيرى قرار دهد پذيرفت، و او را همراه با برادرش به نزد فرعون روانه كرد.

«فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ‌- پس نزد فرعون روانه شويد و بگوييد كه ما فرستاده پرودگار جهانيانيم.» يك رسالت بود كه دو نفر حامل آن بودند، و شايد به همين جهت تعبير به صورت «إنّا رسول ما فرستاده» آمده است نه به صورت «إنّا رسولا ما دو فرستاده»، و در واقع رسول موسى بود و هارون وزير و دستيار او، و وحى تنها بر موسى نازل مى‌شد، و در غياب موسى هارون جانشين او محسوب مى‌شد.

/ ٢٦ در حديثى بلند مأثور از امام باقر (ع) درباره چگونگى رفتن موسى به در قصر فرعون چنين آمده است

«... پس به سوى فرعون به راه افتاد، و به خداى سوگند كه گويا او را چنان مى‌بينم كه با قدرت و صاحب گيسوان سياهرنگ با جبّه‌اى از پشم بر تن و عصايى در دست و كمربندى بر گرد كمر و كفشى از پوست الاغ كه با اليافى آن را بر گرد پا بسته بود در برابر قصر حاضر شد، و فرعون را آگاه كردند كه جوانى بر در قصر ايستاده كه گمان دارد فرستاده پروردگار جهانيان است؛ پس فرعون به نگاهبان شيرهاى خود گفت: زنجيرهاى آنها را باز كن، و هر گاه كه بر كسى خشم مى‌گرفت چنين مى‌كرد، تا شيرى آن شخص را بدرد و نابود سازد. پس موسى نخستين در قصر را كوفت- و آن قصر نه در داشت- و چون چنين كرد هر نه در براى او گشوده شد، و چون داخل شد شيران در ميان پاهاى او آمد و شد كردند و با