پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩٧ - بخش چهارم

بخش چهارم‌

ثمّ إنّ اللّه سبحانه بعث محمّدا- صلّى اللّه عليه و آله و سلّم- بالحقّ حين دنا من الدّنيا الانقطاع، و أقبل من الآخرة الاطّلاع، و أظلمت بهجتها بعد إشراق، و قامت بأهلها على ساق، و خشن منها مهاد، و أزف منها قياد، في انقطاع من مدّتها، و اقتراب من أشراطها، و تصرّم من أهلها، و انفصام من حلقتها، و انتشار من سببها، و عفاء من أعلامها، و تكشّف من عوراتها، و قصر من طولها.

جعله اللّه بلاغا لرسالته، و كرامة لأمّته، و ربيعا لأهل زمانه، و رفعة لأعوانه، و شرفا لأنصاره.

ترجمه‌

خداوند سبحان محمّد عليه السّلام را زمانى به حق مبعوث ساخت كه دنيا به پايانش نزديك گشته، نشانه‌هاى آخرت مشرف شده بود؛ روشنايى نشاطانگيزش به ظلمت گراييده و اهل خود را در رنج و مشقّت، بر سر پا نگه داشته بود، در زمانى كه بسترش ناهموار و حياتش رو به زوال مى‌رفت، عمرش پايان مى‌گرفت و عوامل زوالش نزديك شده بود.

اهلش در حال نابودى، حلقه‌هايش درهم شكسته، اسبابش از هم گسيخته، پرچمهايش كهنه و پوسيده، عيوبش آشكار شده و طول عمرش به كوتاهى گراييده بود. در چنين شرايطى خداوند پيامبر را ابلاغ‌كننده رسالتش قرار داد و سبب كرامت و افتخار امّتش، و همچون فصل بهار براى اهل زمانش بود و مايه سربلندى ياران و اسباب شرف انصارش.