پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٧ - ترجمه
بخش سوم
أوصيكم، عباد اللّه، بتقوى اللّه، فإنّها الزّمام و القوام، فتمسّكوا بوثائقها، و اعتصموا بحقائقها، تؤل بكم إلى أكنان الدّعة و أوطان السّعة، و معاقل الحرز و منازل العزّ، «لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ»، و تظلم له الأقطار، و تعطّل فيه صروم العشار. و ينفخ في الصّور، فتزهق كلّ مهجة، و تبكم كلّ لهجة، و تذلّ الشّمّ الشّوامخ، و الصّمّ الرّواسخ، فيصير صلدها سرابا رقرقا، و معهدها قاعا سملقا، فلا شفيع يشفع، و لا حميم ينفع، و لا معذرة تدفع.
ترجمه
اى بندگان خدا! شما را به تقوا سفارش مىكنم كه زمام و مهار انسان و قوام زندگى اوست، پس به وسيلههاى مطمئن تقوا، تمسك جوييد و به حقايق آن، چنگ زنيد تا شما را به سرمنزل آرامش و جايگاههاى پروسعت و قلعههاى محكم و سراهاى عزت برساند.
در آن روز كه چشمها در آن خيره شود و از حركت بازايستد و همه اقطار جهان تيره و تار گردد و گلههاى شتران (نفيسترين ثروتهاى عرب) بىصاحب مىماند (و به فراموشى سپرده خواهد شد) در آن هنگام در صور دميده مىشود، قلبها از كار مىافتد، زبانها بند مىآيد، كوههاى بلند فرومىريزند و سنگهاى محكم درهم مىشكنند و آن سنگهاى سخت چنان متلاشى و صاف مىشوند كه همچون سرابى لرزان به نظر مىآيند و جاى آنها، صاف و هموار مىگردد، چنانكه گويى هرگز كوهى در آنجا وجود نداشته است (در آن روز) نه شفيعى وجود دارد كه شفاعت كند و نه دوستى كه سودى بخشد و نه عذر موجهى كه عذاب الهى را برطرف سازد.