پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨١ - نه وصف مهم ديگر

فرو مى‌برند.

سپس امام عليه السّلام در ادامه سخن به چهار وصف ديگر از اوصاف برجسته پرهيزگاران اشاره كرده، مى‌فرمايد: « (مردم) به خير او اميدوار و از شرّش در امانند، اگر در ميان غافلان باشد جزو ذاكران محسوب مى‌شود و اگر در ميان ذاكران باشد در زمره غافلان نوشته نمى‌شود»؛ (الخير منه مأمول، و الشّرّ منه مأمون، إن كان في الغافلين كتب في الذّاكرين، و إن كان في الذّاكرين لم يكتب من الغافلين).

در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله مى‌خوانيم كه فرمود: «ألا أنبّئكم لم سمّي المؤمن مؤمنا؟ لإيمانه النّاس على أنفسهم و أموالهم، ألا أنبّئكم من المسلم؟ المسلم من سلم النّاس من يده و لسانه؛ آيا به شما خبر دهم چرا مؤمن مؤمن ناميده شده؟ به سبب اين‌كه مردم را بر جان و مالشان امان بخشيده. آيا به شما خبر دهم چه كسى مسلمان است؟ كسى كه مردم از دست و زبانش در سلامت باشند». [١]

هرگاه مؤمنان و مسلمانان عادى بايد چنين باشند، پرهيزگاران كه نخبگان مؤمنان و مسلمانان‌اند به‌طور مسلم چنين خواهند بود؛ آنها منبع خيرات و بركات و همه مردم از شر آنان در امانند.

در حديث ديگرى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله مى‌خوانيم: «إنّ مثل المؤمن كمثل النّحلة إن صاحبته نفعك و إن شاورته نفعك و إن جالسته نفعك و كلّ شأنه منافع و كذلك النّحلة كلّ شأنها نحلة؛ مؤمن همچون زنبور عسل است (سرتاپا مفيد است) اگر با او رفيق بشوى به تو سود مى‌رساند و اگر مشورت كنى به تو منفعت مى‌بخشد و اگر با او هم‌نشين گردى براى تو سودمند است و همه كار او منفعت است، همان‌گونه كه زنبور عسل همه چيزش داراى منفعت است». [٢]

بعضى از دانشمندان گفته‌اند: تشبيه مؤمن به زنبور عسل مى‌تواند به جهت هوشيارى‌

[١]. بحار الانوار، جلد ٦٤، صفحه ٦٠، حديث ٣.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٦١، صفحه ٢٣٨.