پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٧ - ترجمه

بخش سيزدهم‌

فإن كان لا بدّ من العصبيّة فليكن تعصّبكم لمكارم الخصال، و محامد الأفعال، و محاسن الأمور، الّتي تفاضلت فيها المجداء و النّجداء من بيوتات العرب و يعاسيب القبائل؛ بالأخلاق الرّغيبة، و الأحلام العظيمة، و الأخطار الجليلة، و الآثار المحمودة. فتعصّبوا لخلال الحمد من الحفظ للجوار، و الوفاء بالذّمام، و الطّاعة للبرّ، و المعصية للكبر، و الأخذ بالفضل، و الكفّ عن البغي، و الإعظام للقتل، و الإنصاف للخلق، و الكظم للغيظ، و اجتناب الفساد في الأرض.

ترجمه‌

اگر قرار است تعصّبى انجام گيرد، بايد تعصّب شما براى اخلاق پسنديده، كارهاى نيك و امور خوب و شايسته باشد. همان افعال و امورى كه مردان بزرگوار و شجاع از خاندانهاى باارزش عرب و سران با شخصيّت قبايل در آنها بر يكديگر پيشى مى‌جستند (يعنى) در صفات پسنديده و انديشه‌هاى والا و مقامهاى بلند و آثار ستوده (آرى! اگر مى‌خواهيد تعصّبى داشته باشيد) درباره خصلتهاى مطلوب، تعصّب به خرج دهيد؛ از جمله حفظ حقوق همسايگان، وفاى به عهد و پيمان، انجام كارهاى نيك، مخالفت با تكبّر، اقدام به جود و بخشش، خوددارى از ستم، بزرگ شمردن قتل نفس (و پرهيز شديد از آن)، انصاف درباره مردم، فروخوردن خشم و اجتناب از فساد در زمين.