پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - شرح و تفسير تقوا بهترين پناهگاه در دنيا و چراغ راه در قيامت است
اصول الهى و متعهّد به آنهاست، باتقواست و آثار هردو در اعمال نمايان مىشود. سپس امام براى بدست آوردن اين گوهر گرانبها چنين مىفرمايد:
«شما را توصيه مىكنم كه با استعانت از خداوند به تقوا دست يابيد (كه پيمودن اين راه بىيارى خدا بسيار مشكل است) و به يارى تقوا بر خداوند حق (پاداش) پيدا كنيد»؛ (و أن تستعينوا عليها باللّه، و تستعينوا بها على اللّه).
آرى پيمودن راه تقوا، تقوايى كه بر زندگى انسان احاطه كند، جز به يارى خداوند ميسّر نيست. حتى انبيا و اوليا خود را در اين راه به خدا مىسپردند و از او يارى مىجستند و مىگفتند: « «وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ» توفيق من جز به يارى خدا نيست، بر او توكّل كردم و به سوى او بازمىگردم». [١]
در دعاى پرمعنايى كه بعد از زيارت امام على بن موسى الرضا عليه السّلام به آن توصيه شده، مىخوانيم: «كلّما وفّقتنى بخير فأنت دليلى عليه و طريقى إليه؛ هرزمان مرا به كار نيكى دادى تو راهنماى من به سوى آن و نشاندهنده مسير من بودى». [٢]
آنگاه امام به دو اثر مهم تقوا به عنوان دليل اشاره كرده، مىفرمايد: «زيرا پرهيزگارى امروز، پناهگاه و سپر بلاى شماست و فردا راه رسيدن به بهشت است»؛ (فإنّ التّقوى في اليوم الحرز و الجنّة).
آرى! همه حوادث تلخ فردى و اجتماعى كه زندگى را در كام انسان در اين جهان، ناگوار مىكند بر اثر گناه و خروج از جاده عدل و انصاف است؛ تقوا سبب مىشود كه انسان در اين جهان از سقوط در پرتگاه گناه و عواقب دردناك آن رهايى يابد و زندگى شيرين توأم با آرامش و سعادت داشته باشد و فرداى قيامت به مقتضاى: « «وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى» و زاد و توشه تهيه كنيد كه بهترين زاد و توشه پرهيزكارى است». [٣]
[١]. هود، آيه ٨٨. اين سخن از زبان شعيب در برابر قوم سركش او در قرآن نقل شده است.
[٢]. بحار الانوار، جلد ٩٩، صفحه ٥٥.
[٣]. بقره، آيه ١٩٧.