پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٦ - شرح و تفسير پيامبر رحمت و جهاد

شكرا لإنعامه، و أستعينه على وظائف حقوقه؛ عزيز الجند، عظيم المجد [١]).

تعبير به «وظايف حقوق» ممكن است اشاره به واجبات الهى؛ مانند نماز و روزه و خمس و زكات باشد كه جز با توفيق الهى به‌طور كامل انجام نمى‌گيرد و ممكن است اشاره به حقوق الهى ناشى از نعمتهايى همچون گوش و چشم و عقل و هوش و جوانى و سلامت باشد، چون هركدام شكرى را مى‌طلبد.

سپس به ذكر شهادت به رسالت پيامبر و بعضى از اوصاف برجسته آن حضرت پرداخته، چنين مى‌فرمايد: «شهادت مى‌دهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست. انسانها را به اطاعت پروردگار دعوت نمود و با دشمنان خدا، در طريق جهاد براى دين حق پيكار كرد و پيروز شد. هرگز هماهنگى و اتّحاد دشمنانش در تكذيب وى و تصميم بر خاموش ساختن نورش، او را از مسير خود بازنداشت»؛ (و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله دعا إلى طاعته، و قاهر أعداءه جهادا عن دينه؛ لا يثنيه‌ [٢] عن ذلك اجتماع على تكذيبه، و التماس لإطفاء نوره).

امام عليه السّلام در اين قسمت از كلامش به دو نكته مهم از زندگى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله اشاره فرموده است: نخست اينكه او همواره در پيكار با دشمنان پيروز مى‌شد و اين دليل روشنى بر مديريت صحيح پيامبر درباره برنامه‌هاى مبارزاتى و جنگى با دشمن است.

افزون بر عنايات و امدادهاى الهى. ديگر اين‌كه هرگز اتّحاد دشمنان در برابر او در عزم و اراده آن حضرت تأثير نمى‌گذاشت و او را ناتوان نمى‌ساخت و از برنامه خود منصرف نمى‌كرد؛ شجاعانه پيش مى‌رفت و به مقصود خود مى‌رسيد.

معروف است هنگامى كه پيامبر در مكّه بود سران قريش به آن حضرت گفتند: تو به‌

[١]. «مجد» به معناى گستردگى، شرافت و جلالت و شكوه و جلال و عظمت آمده است و اين صفت به‌طور كامل مخصوص خداوند است.

[٢]. «يثنيه» از ريشه «ثنى» بر وزن «سعى» در اصل به معناى پيچيدن خبرى است و هنگامى كه با عطف، بر وزن «كتف» همراه شود، به معناى پيچيدن پهلو و كنايه از بى‌اعتنايى و انصراف از چيزى است.