پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧ - شرح و تفسير پيامبر رحمت و جهاد

بتهاى ما بدگويى مى‌كنى و ما را سفيه مى‌شمرى و اتحاد جمعيّت ما را به پراكندگى مبدّل ساخته‌اى! اگر هدفت به دست آوردن مال است هرچه مى‌خواهى به تو مى‌دهيم. هرگاه طالب مقامى، مقام برجسته‌اى به تو خواهيم داد و اگر اين برنامه‌ها ناشى از بيمارى توست به درمانت مى‌پردازيم، پيامبر فرمود: هيچ‌يك از اينها نيست، بلكه خداوند مرا به عنوان رسولش به سوى شما فرستاده و كتابى بر شما نازل كرد. اگر آنچه را آوردم مى‌پذيريد در دنيا و آخرت بهره‌مند خواهيد شد و اگر نپذيريد صبر مى‌كنم تا خداوند ميان من و شما داورى كند.

سران قريش رو به عمويش ابو طالب كردند و گفتند از او بخواه كه به بتهاى ما بد نگويد يا باهم پيكار مى‌كنيم تا يكى از دو گروه- ما و آنها- از بين برود. پيامبر فرمود: «يا عمّاه لو وضعت الشّمس فى يمينى و القمر فى شمالى ما ترك هذا القول حتّى أنفذه أو أقتل دونه؛ اى عمو! اگر خورشيد را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند (و بر همه منظومه شمسى مرا حاكم كنند) من دست از برنامه خود برنمى‌دارم تا آن را به انجام برسانم يا در اين راه كشته شوم». [١]

(١). تاريخ طبرى، جلد ٢، صفحه ٦٧؛ بحار الانوار، جلد ٩، صفحه ١٤٣ و سيره ابن هشام، جلد ١، صفحه ٢٨٤.