پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٦ - شرح و تفسير تداوم خلقت و فنا

را در تعبيرات نوين آورده است و خلاصه همه اين است كه نه ايجاد جهان آفرينش از روى نياز او بوده و نه فانى ساختن و نه خلق جديد بعد از عدم.

در اينجا باز اين سؤال مطرح شده است كه اگر خداوند ايجاد و افنا و سپس خلق جديد را براى نيازهاى خود و رفع انواع كمبودها انجام نداده است پس چه هدفى داشته و چرا امام عليه السّلام اشاره به آن هدف نفرموده است؟

پاسخ بخش اوّل اين سؤال همان است كه در بالا بود؛ وجودى كه از هرنظر، كامل است هرگز جهت‌گيرى افعالش به سوى خويش نيست، بلكه به سوى مخلوقات و ممكنات است و چيزى از آن عايد او نمى‌گردد و به بيان ديگر مخلوقاتش هرچه دارند از او دارند، چيزى از خود ندارند كه به او دهند: «وَ إِنْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» [١]

آرى!