عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٤٤ - ٥٤٦ - مقام با عظمت خلافت

على به پيشوايى مسلمانان برگزيده شد، چه مژده‌اى بزرگ و چه انتخابى شايسته.

در اين هنگام دسته دسته مردم به حضورش مى‌رسيدند و دست مردانه او را به عنوان پيشوايى خويش مى‌فشردند.

رؤساى قبايل، سران عشاير و طوايف و بزرگان مهاجر و انصار به خدمتش بار مى‌يافتند و رهبريش را تهنيت مى‌گفتند.

كسانى هم چون ابوبكر بن ابى‌قحافه، طلحه، زبير و عمر بن خطاب از امامتش اظهار خوشوقتى مى‌كردند!

مخصوصا ابوبكر و عمر به وى چنين اظهار مى‌كردند:

به به اى پسر ابوطالب! تهنيت باد تو را كه مولاى ما و مولاى هر مرد و زن مؤمن شدى.

حسان شاعر معروف پيامبر ٦ مى‌گفت:

اى بزرگان قريش! من پس از بيعت در حضور پيامبر ٦ گواهى مى‌دهم كه ولايت و امامت على ثابت شد، آن گاه به عرض رسول اسلام ٦ رسانيد كه اجازه دهيد اشعارى درباره على بگويم و شما بشنويد، با كسب اجازه از رسول اسلام ٦ قصيده شيوايى همان هنگام به مباركى آن روز فرخنده سرود و در برابر جمع خواند و در آن قصيده گفت: يناديهم يوم الغدير نبيهم بخم واسمع بالرسول مناديا فقال: فمن مولاكم ونبيكم فقالوا ولم يبدوا هناك التعاميا الهك مولانا وانت نبينا ولم تلق منا فى الولاية عاصيا فقال له قم يا على فاننى رضيتك من بعدى اماما وهاديا فمن كنت مولاه فهذا وليه فكونوا له اتباع صدق مواليا هناك دعا اللهم وال وليه وكن للذى عادى عليا معاديا

مضمون اين اشعار به فارسى چنين است:

پيامبر ٦ روز غدير به آواز رسا آنان را فراخواند و شگفتا! چگونه گفتارش را به گوش‌