عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤١ - ١٣٥ - ذكر حق تعالى
|
چنان اين پند بر جانش اثر كرد |
كه آن مشتاق را زير و زبر كرد |
|
|
پشيمان گشت و افغان كرد و احسان |
بر آن نيكو زن پاكيزه دامان |
|
|
خدايش هم جزاى مخلصان داد |
به رويش در ز لطف خاص بگشاد |
|
|
همآتش را به دستشسرد و خوش كرد |
هم آهن برد فرمان در كف مرد |
|
|
كرامت را وى از ترك هوى يافت |
ز بيم آتش قهر خدا يافت[١] |
|
١٣٤- مجالس ذكر
رسول خدا ٦ به اصحاب خود فرمود:
بر شما باد كه در روضههاى بهشت بخراميد. گفتند: يا رسول الله! روضههاى بهشت كدام است؟ فرمود: مجالس ذكر.
پس بر شما باد كه پيوسته ياد كننده حق باشيد، بامداد و شامگاه زبان را جز به ذكر خداوند مرانيد[٢].
١٣٥- ذكر حق تعالى
جبرئيل به نزديك رسول ٦ آمد و گفت:
حق تعالى سلام مىگويد و مىفرمايد: امت تو را عطايى دادم كه هيچ امت را ندادم.
گفت: اين چيست؟ گفت ذكر حق تعالى در همه اوقات و در همه احوال[٣].
[١] - عرفان اسلامى: ٣/ ١٢٠.
[٢] - عرفان اسلامى: ٣/ ١٢٤.
[٣] - عرفان اسلامى: ٣/ ١٢٥.