عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٠ - ٣٠٥ - چگونه جسارت كنم؟

مى‌كشيده‌اند و خود براى تواضع پياده مى‌رفتند، حتى آن قدر يدكى‌ها زياد بود كه موكب خيل باعظمت مى‌نمود و آن قدر در شخص خواجه تواضع بود كه خاكسارانه مى‌نمود.

به احترام حضرت امام حسن ٧ برادر عظيم القدرش امام حسين ٧ هم پياده مى‌شد، حسنين ٨ براى تواضع و درك ثواب پياده به راه مى‌رفتند ولى مركب‌هاى آنان كه يدك كشيده مى‌شد جلو جلو مى‌رفت همين كه خلايق مى‌ديدند كه حسنين ٨ از عقب موكب قدم مى‌زدند آن ها هم پياده مى‌شدند.

آرى، هر كس معرفتش به صاحب اين بيت بيشتر باشد تواضع و انكسارش و خشوع و خاكساريش نسبت به صاحب بيت بيشتر و عشق و علاقه‌اش به محبوب عالم وافرتر و كامل‌تر است‌[١].

٣٠٥- چگونه جسارت كنم؟

امام جعفر صادق ٧ در سفرى از سفرهاى حج خود افتخار هم سفرى خود را به مالك بن انس داد.

وقتى كه به ميقاتگاه رسيدند مالك مى‌گويد:

هنگام احرام كه راحله شتر امام ٧ به صحرا برسيد هرچه مى‌خواست لبيك را به صداى بلند بگويد صدا در گلوى او گلوگير و متقطع مى‌شد و نزديك بود از راحله بيفتد.

من گفتم: اى پسر رسول خدا! لبيك بگو، چاره‌اى نيست از اين كه بگويى، فرمود:

اى پسر ابو عامر! چسان جسارت و جرأت كنم كه بگويم: «لبيك اللهم لبيك». ترس و هراس و وحشت از آن دارم كه خداى عزت و جلال به من بگويد: «لالبيك»[٢].

[١] - عرفان اسلامى: ٧/ ٨٣.

[٢] - عرفان اسلامى: ٧/ ٨٤.