عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٤ - ٣٨١ - غرور به عمل

٣٧٩- سعادت يا شقاوت‌

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

تعجب است از كسى كه به كاركرد خود عجب دارد و عمل خود را با شوق و ذوق پسنديده و آن را بسيار مهم به حساب آورده، در حالى كه نمى‌داند خاتمه كار او چيست، سعادت است يا شقاوت![١]

٣٨٠- بالاتر از چهل سال عبادت‌

حضرت رضا ٧ مى‌فرمايد:

مردى در بنى اسرائيل چهل سال خدا را عبادت كرد، عبادتش مقبول حضرت دوست نيفتاد، به خود گفت: بدبختى از خود توست و علت منع قبولى در وجود توست، از جانب حق ندا آمد، اين سرزنشى كه از خود كردى، از عبادت چهل ساله‌ات بالاتر است‌[٢].

٣٨١- غرور به عمل‌

عالمى نزد عابدى رفت و از او پرسيد: نمازت چگونه است؟ گفت: از مثل منى كه عبادتم از خورشيد روشن‌تر است چنين سؤالى درست است؟ من از فلان سال تاكنون مشغول عبادتم، گفت: گريه‌ات چگونه است؟ پاسخ داد: چشمى اشك‌ريز دارم، عالم به او گفت: اگر مى‌خنديدى و مى‌ترسيدى از گريه با عجبت بهتر بود كه عمل نازفروش به پيشگاه حق نمى‌رسد[٣].

[١] - عرفان اسلامى: ٩/ ٢١٢.

[٢] - عرفان اسلامى: ٩/ ٢١٦.

[٣] - عرفان اسلامى: ٩/ ٢١٧.