عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٣٢ - ٥٤٥ - هيچ باكى از مرگ نداشتم!

كتاب خدا را رد كند به آن كافر است!!

آيا قدر و موقعيت امامت را در امت مى‌دانند تا اختيار و انتخاب آنان در آن روا باشد؟!

به راستى! امامت اندازه‌اى فراتر و مقامى والاتر و موقعى ارزنده‌تر و آستانى منيع‌تر و ژرفايى فروتر از آن دارد كه مردم با عقل خود به آن رسند، يا با رأى و نظر خود درك كنند يا به انتخاب خود امامى بگمارند.

امامت مقامى است كه حضرت ابراهيم پس از آن كه مقام نبوت و خلت را پابرجا كرد بدان رسيد، اين امامت سومين درجه و فضيلتى بود كه خدايش بدان مشرف كرد و نامش را به وسيله آن بلند نمود و فرمود:

[إني جاعلك للناس إماما].

من تو را براى همه مردم پيشوا و امام قرار دادم.

خليل از شادمانى به اين نعمت عرضه داشت:

اين مقام در ذريه و نژاد من هم هست؟

خداوند فرمود:

[لا ينال عهدي الظالمين‌].

پيمان من [كه امامت و پيشوايى است‌] به ستمكاران نمى‌رسد.

اين آيه امامت و رهبرى هر ظالمى را تا روز قيامت باطل ساخت و آن را مخصوص برگزيدگان پاك ساخت‌[١].

٥٤٥- هيچ باكى از مرگ نداشتم!

امام صادق ٧ فرمود: روايت شده به سند صحيح از سلمان فارسى رضى الله عنه كه گفت: بر رسول خدا وارد شدم، به من توجه فرمود و چنين گفت: اى سلمان! خداوند پيامبرى را

[١] - عرفان اسلامى: ١١/ ٢٤٢.