عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٧ - ١٦١ - عمل را خالص كن

اشاره مى‌كند در حالى كه آن عيوب از ديد عطا دور مانده بود.

عطا پس از علم به عيوب، در وسط بازار، شروع مى‌كند به بلند گريه كردن، بزاز از كرده پشيمان مى‌شود و به عطا مى‌گويد: مرا ببخش به هر قيمتى كه مى‌خواهى از تو مى‌خرم، عطا مى‌گويد: گريه من از كمى قيمت پارچه نيست، بلكه از اين است كه من با وجود سعى بسيارى كه در بافت اين پارچه كرده‌ام و به اعتقاد خود آن را بى‌عيب مى‌دانستم، معيوب از آب در آمد و من از عيب آن غافل بودم، شايد عمل‌هاى من هم مثل اين پارچه پر از عيب باشد و چون روز قيامت به نظر خبير بصير برسد، عيب‌هايش ظاهر گردد، در حالى كه من از آن غافل بودم و آن روز چه كنم؟![١]

١٦١- عمل را خالص كن‌

آيت الله بروجردى، يكى از اعاظم علماى شيعه و فقهاى بزرگ مذهب بود، شخصيت ممتاز علمى و عملى ايشان باعث گشت كه در زمان وى، حوزه علميه قم از چنان عظمتى برخوردار شود كه صداى دانش و مذهب شيعه به بسيارى از كشورها برسد.

امام خمينى رحمه الله براى حضرت آيت الله بروجردى رحمه الله اهميت و احترام خاصى قائل بودند.

نقل مى‌كنند: يك روز عده‌اى از علماى بلاد در محضر آيت الله بروجردى جمع بودند، در برابر ايشان صحبت از خدمات ارزنده آن جناب به ميان آمد و هركسى گوشه‌اى از برنامه‌هاى پراهميت ايشان را اعم از پربار كردن فقه، عظمت دادن به حوزه، چاپ كتب علمى، تأسيس دار التقريب، ساختن مساجد و مدارس، فرستادن مبلغ به ممالك خارجى، گوشزد مى‌كرد و آن جناب با دقت به آن مسائل گوش مى‌دادند، تنها پيرمرد

[١] - عرفان اسلامى: ٣/ ٢٨٦.