عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٣ - ١٢٢ - ثواب آنچه نيت داشتى نوشته شد

عبد، اعمال نيكويى به جا مى‌آورد و ملائكه آن اعمال را در دفتر مهر شده‌اى به حضرت حق ارائه مى‌دهند، خطاب مى‌رسد: اين دفتر را بيندازيد؛ زيرا صاحبش در اعمالى كه داشته به جلب رضايت من و رسيدن به قرب من كار نداشته و نيتش در اين اعمال براى من نبوده است. آن‌گاه به ملائكه خطاب مى‌رسد: برايش فلان چيز و فلان چيز را بنويسيد. عرضه مى‌دارند: اين اعمالى كه مى‌فرمايى در حق او بنويسيم، انجام نداده است. خطاب مى‌رسد. به درستى كه نيت كرده، به تحقيق كه نيت كرده‌[١].

١٢٠- حتى بوى خوش را براى خدا استعمال كنيد

پيامبر ٦ فرمودند: كسى كه براى خدا بوى خوش استعمال كند، قيامت مى‌آيد در حالى كه بويش از مشك پاكيزه‌تر است و هركس نيتش در استعمال بوى خوش غير خدا باشد، قيامت بويش از بوى مردار بدتر است‌[٢].

١٢١- نيت پاكت را قبول كردم‌

روايت شده: مردى در حالى كه گرسنه بود به ريگ زارى عبور كرد. پيش خود گفت:

اگر اين رمل‌ها طعام بود، همه را بين مردم قسمت مى‌كردم. خداوند به پيامبر زمان وحى كرد: به آن مرد بگو صدقه تو و شكر نيت پاكت را قبول كردم و ثواب اطعام طعام اگر به مانند اين ريگ‌ها نموده بودى به تو عنايت كردم‌[٣].

١٢٢- ثواب آنچه نيت داشتى نوشته شد

امام كاظم ٧ به على بن ابى حمزه فرمود: خدا فلانى را رحمت كند، به تشييع جنازه‌

[١] - عرفان اسلامى: ٣/ ٤١.

[٢] - عرفان اسلامى: ٣/ ٥٣.

[٣] - عرفان اسلامى: ١/ ٥٣.