عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٠١ - ٥١٥ - برخورد با اهل معصيت

خداوند دو ملك را مأمور زير و رو كردن شهرى فرمود، چون به آخر آن شهر رسيدند مردى را در حال دعا و زارى ديدند، يكى از آن دو ملك گفت: اين دعاكننده را تماشا كن، آن ديگرى گفت: من گوشم بدهكار به هيچ مسئله‌اى نيست، براى من آنچه مهم است امر الهى است، آن ملك ديگر گفت: من دست به كارى نمى‌زنم تا از حضرت حق بپرسم، سپس عرضه داشت: خداوندا! فلان بنده‌ات را در حال دعا و زارى ديدم، خطاب رسيد:

به آنچه شما را امر كردم عمل كنيد؛ زيرا او مردى است كه هيچ گاه در برابر معصيت‌كاران به خشم و غضب تغيير صورت نداد![١]

٥١٤- برترين و بدترين عمل در اسلام‌

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

مردى از خثعم خدمت رسول خدا ٦ آمد گفت: برترين برنامه اسلام چيست؟

فرمود: ايمان به خدا. عرضه داشت: پس از آن؟ فرمود: صله رحم. عرضه داشت: بعد از آن؟ فرمود: امر به معروف و نهى از منكر.

آن مرد گفت: چه عملى بدترين عمل است؟ فرمود: شرك به خدا، عرضه داشت:

بعد از آن؟ فرمود: قطع رحم، عرضه داشت: پس از آن؟ فرمود: امر به منكر و نهى از معروف‌[٢].

٥١٥- برخورد با اهل معصيت‌

اميرالمؤمنين ٧ فرمود: پيامبر ما را امر فرمود با اهل معصيت با چهره گرفته و عبوس‌

[١] - عرفان اسلامى: ١١/ ٢٦.

[٢] - عرفان اسلامى: ١١/ ٢٧.