عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٨ - ١٥٣ - ارزش فكر

هرگاه مردم در حضور آن جناب گفت و گو مى‌كردند، گفتار مردم آن حضرت را از ياد خدا باز نمى‌داشت.

مى‌ديدم كه زبان مباركش به سقف دهانش متصل بود و مى‌گفت: «لا إله إلا الله» آن حضرت پس از نماز صبح همه ما را جمع مى‌كرد و تا بيرون آمدن آفتاب امر به ذكر خدا مى‌فرمود و هريك از ما مى‌توانست قرآن بخواند مى‌فرمود: قرآن بخوان و هركس نمى‌توانست به او مى‌فرمود: ذكر خدا بگو[١].

١٥٢- ترك ياد خدا

از امام صادق ٧ است كه فرمود: خداوند به موسى وحى كرد: به زيادى مال خوشحال مباش و يادم را در هيچ حال از دست مده، به حق كه زيادى مال گناهان را از يادت مى‌برد و تو را غفلت مى‌دهد و ترك ياد من براى تو، سخت دلى مى‌آورد[٢].

١٥٣- ارزش فكر

امام باقر ٧ فرمودند: در تورات واقعى كه به موسى نازل شده آمده است كه موسى از خداوند پرسيد: اى پروردگار من! به من نزديكى تا با تو مناجات كنم يا دورى تا صدايت بزنم. وحى شد: من همنشين كسى هستم كه در ذكر من است، موسى گفت: روزى كه پوششى نيست، كدام بنده در پوشش تواست فرمود: آنان كه ياد من هستند و من ياد آنانم و به خاطر من با هم در محبت‌اند و من عاشق آنها هستم، اينان كسانى هستند كه هرگاه اراده كنم عذابى به اهل زمين بدهم از آنان ياد مى‌كنم تا عذاب از آنان دفع شود[٣].

[١] - عرفان اسلامى: ٣/ ٢٤٢.

[٢] - عرفان اسلامى: ٣/ ٢٤٣.

[٣] - عرفان اسلامى: ٣/ ٢٤٥.