عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣١ - ٤٠٥ - چهار وصيت به موسى

موظف به رفع نزاعيم و از طرفى نزاعى بين ما رخ نمى‌دهد، بلكه آن قدر با هم مهربانيم كه وقتى زندگى ما را نظر مى‌كنى انگار همه با هم يكى هستيم و آن چنان بر هواى نفس غالبيم كه نفعى را به غير حق به طرف خود نمى‌كشيم و بين ما دروغ وجود ندارد؛ زيرا دروغ مقدمه جلب نفع از براى خود و ضرر به ديگرى است و ما نفع غير را به منفعت خود ترجيح مى‌دهيم و ما پدران خود را نيز اين چنين يافتيم.

ذوالقرنين گفت: چگونه است كه همه شما را خرسند و خندان مى‌بينيم و مثل اين كه غم و اندوهى در بين شما وجود ندارد، گفتند: براى اين است كه هر چه پيش آيد از خدا مى‌دانيم و او هم هر چه صلاح ماست براى ما مقرر مى‌دارد و هر كس را هر چه صلاح اوست پيش آيد بايد خندان و خرسند باشد نه غمناك و اندوهگين‌[١].

٤٠٥- چهار وصيت به موسى ٧‌

موسى ٧ از جانب حضرت حق به چهار چيز وصيت شد كه بر تمام مردم واجب است به اين چهار حقيقت توجه كنند:

١- تا نمى‌دانى خداوند تو را آمرزيده به عيوب مردم كار نداشته باش بلكه در فكر وسيله آمرزش خويش باش.

٢- تا نمى‌دانى گنج‌هاى خزائن من تمام شده از براى روزى غصه مخور كه آنچه مقدر توست به آن مى‌رسى.

٣- تا نمى‌دانى سلطنت و حكومت من خاتمه پيدا كرده به كسى اميدوار مباش.

٤- تا خبر مرگ شيطان اين دشمن خطرناك به تو نرسيده از مكر او ايمن مباش.

به حضرت وحى شد:

[١] - عرفان اسلامى: ٩/ ٣٦٥.