عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٢ - ٤٠٦ - اى موسى سائل را گرامى دار
مرا دوست داشته باش و مردم را نيز به محبت من آراسته كن.
عرضه داشت: تو مىدانى كه تو را از همه بيشتر دوست دارم، اما بندگانت را چگونه به محبتت بخوانم؛ پاسخ آمد نعمتهايى را كه به آنها دادهام به ياد آنان آر تا قدردان نعمت شوند و از اين طريق به من علاقهمند گردند؛ زيرا دلها به احسان صيد مىشود[١].
٤٠٦- اى موسى سائل را گرامى دار
حضرت موسى شخصى را در سايه عرش آرميده ديد، عرضه داشت: خدايا! اين عبد با كدام عمل به اين مقام رسيده؟
جواب شنيد به دو عمل:
١- مصونيت از عقوق پدر و مادر.
٢- نداشتن حسد.
عرضه داشت: الهى! ثواب كسى كه عيادت مريض كند چيست؟ فرمود: بوقت بيرون آمدن از قبر ملكى را مىفرستم تا او را در ظلمات قيامت راهنمايى كرده به محشر واردش كند.
عرضه داشت: ثواب شستن ميت چيست؟ فرمود: وى را از گناهان بيرون مىآورم همانند روز تولد از مادر.
عرضه داشت: ثواب تشيع جنازه چيست؟ فرمود: ملائكه را مىفرستم تا وى را از قبر به محشر مشايعت كنند.
عرض كرد: ثواب تسليت دادن به مصيبتزده چيست؟ فرمود: در قيامت كه سايهاى نيست وى را در سايه عرش قرار مىدهم.
[١] - عرفان اسلامى: ٩/ ٣٦٩.