عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٢ - ٢٧٧ - موى خود را در راه جهاد انفاق كرد
٢٧٦- زكات
امام صادق ٧ مىفرمايد:
فلسفه وجوب زكات آزمايش اغنيا و باز شدن در كمك و يارى به روى محتاجان است.
اگر تمام مردم اداى زكات كنند، مسلمان فقير و نيازمندى پيدا نمىشود و هر محتاجى به آنچه خداوند واجب كرده بىنياز خواهد شد.
فقر و احتياج و گرسنگى و برهنگى مردم معلول گناه ثروتمندان است، آن كس كه حقوق الهى را از دارايىاش منع كند، بر خدا سزاوارست كه وى را از رحمتش محروم نمايد!
قسم به خدايى كه مخلوق را آفريد و سفره روزى را گستراند، در خشكى و دريا مالى از بين نمىرود مگر به ترك زكات و صيدى در دريا و خشكى صيد نمىشود مگر به ترك تسبيح حق در آن روز.
محبوبترين مردم در پيشگاه خدا، سخىترين و دست بازترين آنان است و سخىترين مردم ادا كننده زكات مال است.
آن كس كه از پرداخت حقوق مالىاش به مؤمنان بخل نورزد، سخىترين انسانهاست[١].
٢٧٧- موى خود را در راه جهاد انفاق كرد
زمان رسول گرامى اسلام ٦ است، مكتب الهى با تمام قامت رو در روى كفر قرار گرفته، از هر طرف دشمنان غدار قصد نابودى آيين الهى را دارند، مسلمانان با كمال قدرت و قوت و صبر و استقامت در برابر كفر مبارزه مىكنند، استقامت آن روز مردم مؤمن باعث
[١] - عرفان اسلامى: ٦/ ٣٠٩.