عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٥ - ٢٦٧ - چگونه بايد روزه گرفت

٢٦٥- از وجود مقدس او جواب شنيدم‌

امام صادق ٧ فرمود:

يك بار مولايم را براى مطالبى خواند، پيش از آن كه در دعايم عرض حاجت كنم از وجود مقدس او جواب شنيدم، از لذت اين جواب، به حاجتم به اتمام وجودم بى‌توجه گرديدم، چرا كه اقبال مولا به عبد، به وقت دعاى عبد بزرگ‌تر و برتر از آن چيزى است كه عبد مى‌خواهد، گر چه بهشت و نعيم ابد آن باشد. كلمه «نسيت» در روايت به معناى بى‌توجهى و خالى كردن ذهن از مطلوب است نه به معناى فراموشى‌[١]!

٢٦٦- فلسفه روزه‌

هشام بن حكم فلسفه روزه را از حضرت صادق ٧ پرسيد، حضرت فرمود: وجوب روزه براى ايجاد مساوات بين غنى و فقير است، به اين معنا كه غنى تا شدت نبيند، در گذرگاه رحمت نسبت به فقير قرار نمى‌گيرد، اين غنى است كه هر چه بخواهد برايش فراهم است، بايد مزه سختى را بچشد تا به عنايت خدا بين او و فقير فاصله كم شود، رنج گرسنگى و تشنگى را به او مى‌چشاند تا بر ضعيف رقت آرد و بر گرسنه ترحم كند[٢].

٢٦٧- چگونه بايد روزه گرفت‌

امام صادق ٧ فرمود: هرگاه روزه گرفتى بايد گوش و چشم و مو و پوستت روزه باشد، اعضا و جوارح ديگر را نيز شمرد و فرمود روز روزه داشتنت مانند روز عادى و خوردنت نباشد[٣].

[١] - عرفان اسلامى: ٦/ ٢٤٠.

[٢] - عرفان اسلامى: ٦/ ٢٥١.

[٣] - عرفان اسلامى: ٦/ ٢٥٢.