عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٤٧ - ٤٣١ - داستانى عجيب از انسانى عجيب

از حضرت سجاد ٧ پرسيدند: كداميك از سكوت و كلام بهتر است؟ حضرت فرمود:

هر كدام را آفاتى است. وقتى هر دو از آفت سالم باشند گفتار از سكوت بهتر است.

عرضه داشتند: چگونه؟ فرمود: خداى عزوجل انبيا و اوصيا را به سكوت نفرستاد، بلكه آمدند تا بگويند، بهشت معلول سكوت نيست، ولايت حق محصول سكوت نمى‌باشد، با سكوت رهايى از جهنم معنا ندارد، بلكه بهشت و آزادى از عذاب و كسب ولايت حق به سخن است‌[١].

٤٣١- داستانى عجيب از انسانى عجيب‌

از ابوالقاسم قشيرى نقل شده:

در باديه زنى را تنها ديدم. گفتم: كيستى؟ جواب داد:

[و قل سلام فسوف يعلمون‌].

بنابراين از آنان روى بگردان و سلام جدايى [را به آنان‌] بگو، پس [سرانجام شقاوت بار خود و نتيجه كفر و عنادشان را] خواهند دانست.

از قرائت آيه فهميدم كه مى‌گويد: اول سلام كن سپس سؤال كن كه سلام علامت ادب و وظيفه وارد بر مورود است.

به او سلام كردم و گفتم: در اين بيابان آن هم با تن تنها چه مى‌كنى؟ پاسخ داد:

[من يهد الله فما له من مضل‌].

و هر كه را خدا هدايت كند، او را هيچ گمراه‌كننده‌اى نخواهد بود.

از آيه شريفه دانستم راه را گم كرده ولى براى يافتن مقصد به حضرت حق جل و علا اميدوار است.

[١] - عرفان اسلامى: ١٠/ ٤٤.