عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٧ - ٢٧٠ - مبارك شديد

خود را مشرف به آخرت ببينيد و منتظر آن ايام باشيد، چشم داشت به وعده خدا داشته و در راه رسيدن به لقاى او قرار گيريد، آرامش و وقار و خشوع و خضوع به خرج دهيد و ذلت عبد خائف از مولا را در خود تحقق دهيد، در مقام خوف و رجا و رغبت و رهبت باشيد، به نحوى كه دل‌هاى خود را از عيوب پاك كرده و درون را از حقه بازى پيراسته و جسم را از آلودگى‌ها شسته باشيد، تا از ما سوى الله آزاد شده و با اين روزه كه داراى چنين سكوتى از همه گناهان است به ولايت خدا پيوسته باشيد، گناهانى كه خداوند شما را در ظاهر و باطن از آن نهى كرده است.

حق خشيت او را در نهان و آشكار به جاى آر و در ايام روزه وجودت را به حق ببخش، به نحوى كه قلب را براى او فارغ كنى و دل را براى اجراى امر او منصوب نمايى، چون چنين كردى به حقيقت روزه‌دار شدى و امر مولايت را اطاعت كردى و هر چه از اين برنامه كم بگذارى به مقدار آن از ارزش روزه‌ات كم مى‌شود، تا اين كه حضرت صادق ٧ فرمود:

روزه فقط خوددارى از خوردن و آشاميدن نيست، خداوند روزه را حجاب بين عبد و تمام گناهان فعلى و قولى قرار داد، آن كس كه اين شرايط را عمل كند روزه را افطار كرده كه روزه داران چقدر اندك‌اند و گرسنگان چه زيادند[١].

٢٧٠- مبارك شديد

امام باقر ٧ فرمود:

خداوند تعالى را ملائكه‌اى است كه موكل بر روزه‌داران‌اند، از روز اول ماه تا آخر آن براى روزه‌داران طلب مغفرت كنند و هر شب به وقت افطار فرياد مى‌زنند، اى بندگان خدا! شما را بشارت باد كه گرسنگى كمى كشيديد و به دنبال آن سيرى شما زياد است،

[١] - عرفان اسلامى: ٦/ ٢٥٤.