عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١ - ١٢ - تنبيه نفس

عابدى در بنى‌اسرائيل زنى را مهمان كرد و در آن شب نسبت به آن زن به قصد سوء نشست؛ اما بى‌درنگ دست به آتش نزديك كرد و از قصد خويش برگشت. دوباره نيت سوء بر او غلبه كرد، باز دست به آتش برد، تا صبح همين برنامه را داشت. هنگام صبح به زن گفت: از خانه من بيرون شو كه بد مهمانى بودى‌[١]!

١٢- تنبيه نفس‌

يكى از ياران پيامبر ٦ مى‌گويد:

در يكى از روزها كه هوا بسيار گرم بود، من و گروهى از دوستان با رسول خدا ٦ در سايه درختى نشسته بوديم. ناگهان جوانى از راه رسيد، لباس‌هاى خود را از بدن بيرون آورده و با پشت و روى بدن و صورت خود بر ريگ‌هاى داغ بيابان غلتيد و در حال غلتيدن مى‌گفت: اى نفس بچش؛ زيرا عذابى كه نزد خداست، خيلى بزرگ‌تر از اعمال توست.

رسول خدا ٦ اين منظره را تماشا مى‌كرد، چون كار جوان تمام شد و لباس پوشيد و قصد حركت كرد، حضرت او را به حضور طلبيد و فرمود: اى بنده خدا! كارى از تو ديدم كه از كسى سراغ نداشتم، چه علتى سبب اين برنامه بود؟

عرض كرد: خوف از خدا. فرمود: حق خوف را به جاى آوردى، خداوند به سبب تو به اهل آسمان‌ها مباهات مى‌كند، سپس رو به ياران كرد و فرمود: هركس در اين محل حاضر است به نزد اين مرد برود تا او برايش دعا كند. همه نزد او آمدند و او هم بدين‌گونه دعا كرد: خداوندا تمام برنامه‌هاى ما را در گردونه هدايت قرار ده و پرهيز از گناه را توشه ما كن و بهشت را نصيب ما فرموده و جايگاه ما قرار بده‌[٢].

[١] - عرفان اسلامى: ١/ ١٨٤.

[٢] - عرفان اسلامى: ١/ ١٨٥.