عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٤٨ - ٤٣١ - داستانى عجيب از انسانى عجيب

گفتم: جنى يا آدم؟ جواب داد:

[يا بني آدم خذوا زينتكم عند كل مسجد].

اى فرزندان آدم! [هنگام هر نماز و] در هر مسجدى، آرايش و زينت [مادى و معنوى خود را متناسب با آن عمل و مكان‌] همراه خود برگيريد.

از قرائت اين آيه درك كردم كه از آدميان است.

گفتم: از كجا مى‌آيى؟ پاسخ داد:

[ينادون من مكان بعيد].

اينانند كه [گويى‌] از جايى دور ندايشان مى‌دهند.

از خواندن اين آيه پى بردم كه از راه دور مى‌آيد.

گفتم: كجا مى‌روى؟ جواب داد:

[و لله على الناس حج البيت من استطاع إليه سبيلا].

و خدا را حقى ثابت و لازم بر عهده مردم است كه [براى اداى مناسك حج‌] آهنگ آن خانه كنند، [البته‌] كسانى كه [از جهت سلامت جسمى و توانمندى مالى و باز بودن مسير] بتوانند به سوى آن راه يابند.

فهميدم قصد خانه خدا دارد.

گفتم: چند روز است حركت كرده‌اى؟ پاسخ داد:

[و لقد خلقنا السماوات و الأرض و ما بينهما في ستة أيام‌].

همانا ما آسمان ها و زمين و آنچه را ميان آن‌هاست در شش روز آفريديم، و هيچ رنج و درماندگى به ما نرسيد.

فهميدم شش روز است از شهر خود حركت كرده و به سوى مكه معظمه مى‌رود.

پرسيدم: غذا خورده‌اى؟ جواب داد:

[و ما جعلناهم جسدا لا يأكلون الطعام‌].