عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٥٣ - ٤٣٤ - با هم به ستيز برنخيزيد

اين مدح، زيبنده آن شاه ممدوح نيست، مطالب قصيده سراسر بوى شرك و كفر و نفاق دارد و گاهى مسائلى در آن است كه تنها در خور حضرت حق است و بس.

رسول اسلام ٦ فرمود:

اذا رأيتم المداحين فاحثوا فى وجوههم التراب.

چون ستايشگران را ديديد، خاك بر صورتشان بپاشيد[١].

٤٣٣- خدايا تو داناترى‌

عده‌اى در برابر اميرالمؤمنين ٧ حضرت را مدح كردند، امام ٧ به پيشگاه حق عرضه داشتند:

خدايا! تو از من بر من داناترى و من از آنان بر خود آگاه‌ترم، خدايا! مرا به آنچه بر من گمان دارند بهتر قرار ده و از آنچه از من نمى‌دانند بر من ببخش‌[٢].

٤٣٤- با هم به ستيز برنخيزيد

عدم پذيرش حق نوعى از تكبر است و مراء و جدال مستلزم چنين حالتى است.

از ابى دردا و واثله و انس روايت شده:

روزى پيامبر اسلام ٦ بر ما وارد شد، در حالى كه ما راجع به يكى از مسائل دينى سرگرم بحث و مجادله و ستيزه‌جويى بوديم.

رسول خدا ٦ چنان خشمگين شد كه شدت خشم او براى ما بى‌سابقه بود، سپس فرمود:

ملت‌هايى پيش از شما به علت جدال و ستيزه‌جويى گرفتار انحطاط و نابودى شدند، از

[١] - عرفان اسلامى: ١٠/ ٧٢.

[٢] - عرفان اسلامى: ١٠/ ٧٥.