عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٦٨ - ٤٥٦ - روايتى مهم در عبادت ناخالص

بگداخت، پس آب را بيافريد تا آتش را بكشت، پس باد را بفرمود تا آب را برجاى بداشت. پس ملايك خلاف كردند و گفتند: بپرسيم از حق تعالى كه چيست از آفريده‌هاى تو كه هيچ چيز از آن قوى‌تر نيست؟ گفت: آدمى كه صدقه بدهد به دست راست كه دست چپ وى خبر ندارد، هيچ آفريده‌اى قوى‌تر از وى نيست و نيافريده‌ام‌[١].

٤٥٦- روايتى مهم در عبادت ناخالص‌

معاذ همى گويد كه رسول ٦ گفت: كه حق عزوجل هفت فرشته پيش از آفريدن آسمان‌ها بيافريد، پس از آن آسمان‌ها بيافريد و هر يك را كرد موكل بر آسمانى و دربانى آن آسمان به وى داد.

چون فرشتگان زمين كه كردار خلق نويسند و آنان حفظه‌اند عمل بنده كه از بامداد تا شب كرده باشد رفع كنند تا آسمان اول برند و بر طاعت وى ثناى بسيار گويند و چندان عبادت كرده باشد كه نور وى چون نور آفتاب بود آن فرشته كه موكل بود بر آسمان اول گويد: اين طاعت ببريد و بر روى وى باز زنيد كه من نگهبان اهل غيبتم. مرا حق تعالى فرموده است كه هر كه غيبت كند مگذار كه عمل وى بر تو بگذرد.

پس عمل ديگر رفع كنند كه غيبت نكرده باشد تا به آسمان دوم آن فرشته گويد: ببريد و بر روى وى باز زنيد كه اين براى دنيا كرده است و اندر مجالس بر مردمان فخر كرده است و مرا فرموده‌اند كه عمل وى را منع كنم.

پس عمل ديگرى رفع كنند كه اندر وى صدقه باشد و روزه و نماز و حفظه عجب بمانده باشند از نور روى و چون به آسمان سيم رسد آن فرشته گويد: من موكلم بر كبر كه من عمل متكبران را منع كنم و وى بر مردمان تكبر كردى.

[١] - عرفان اسلامى: ١٠/ ١٤٩.