عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٩ - ٣٥٧ - از حجله عروسى تا بستر شهادت
و گفت: در خانه چيزى نيست و هم چنين مىكرد تا سه بار و بر وى هيچ تغيرى نيافت، بعد از آن به مدح او در آمد و خلق او بستود، ابو عثمان گفت: مرا مدح مكن به خلقى كه در همه سگان يافت مىشود؛ زيرا كه سگ را نيز چون بخوانند بيايد و چون برانند وزجر كنند بازگردد!!
و لقمان حكيم با فرزند خود گفته است:
سه كس را در سه وقت بتوان شناخت: حليم را در وقت غضب و شجاع را در وقت جنگ و دوست را در وقت حاجت.
و از احاديث ربانى كه در انجيل آمده است يكى اين است كه:
بنده من اگر تو مرا ياد كنى در آن وقت كه تو در خشم روى، من نيز تو را ياد كنم و آن وقت كه من در خشم باشم با تو.
و طريق طالب صادق آن است كه در اين ادب، نفس خود را رياضت دهد و در اين وصف به غايت بكوشد؛ زيرا كه خوش خويى در اين طريق اصلى عظيم است و در رتبتى تمام، در دنيا و آخرت و بدخويى نقصانى قوى است و عيبى زشت در دنيا و آخرت[١].
٣٥٧- از حجله عروسى تا بستر شهادت
ماه شوال سال سوم هجرت، در شهر مدينه در ميان مسلمانان رفت و آمدهاى غير عادى ديده مىشود؛ زيرا همه احساس مىكنند كه به همين زودى جنگى در شرف اتفاق است، ولى در انجام آن ترديد دارند، هر وقت به همديگر مىرسند، درباره جنگ احتمالى سخن مىگويند و از همه خبر مىگيرند، ولى جواب اكثريت معمولا اين است «خدا و رسولش بهتر مىدانند» و اين حرف كافى است كه مسلمانان را قانع و آرام كند.
[١] - عرفان اسلامى: ٨/ ٢٧٥.